Kryteria zakupu filmów

[gumbas]

(05-04-2024, 15:36)Mefisto napisał(a):  Skąd akurat wyszło Ci 0,01%? Są jakieś badania?

(05-04-2024, 09:15)Wolfman napisał(a):  Film w ogłoszeniu jest PL dystrybucja, cena 15 PLN, cebula przyjeżdża i pisze ze da 7 PLN bo ogłoszenie wisi od mca. Ta sama cebula narzeka, że jest mało PL w Polsce. I tak w kółko.

W odniesieniu do filmów się z tym akurat nie spotkałem, ale to prawda, że Polacy najchętniej to by za złotówkę wszystko kupowali, a za darmo to już w ogóle; i jak coś kosztuje więcej, to żydzą na potęgę.

Tutaj musze ,potwierdzić,kolekcjonerzy jak z koziej dupy traba,chcą za darmo.Obrazja sie,potem sie okazuje że niby zdublowane pozycje,sprzedawaja za grube pieniądze,bagno totalne.Kilku tutaj siedzi,jak beda skakać,to napisze którzy

[misfit]

(05-04-2024, 20:31)Wolfman napisał(a):  Misfit kupowałeś od groma w promocji, chodziło mi, że gdyby każdy tak kupował , tylko czekając na promocje, to by dystrybucji dawno nie było.

Kto nie kupuje filmów w promocjach, niech pierwszy rzuci kamieniem. Z tym "od groma" nie bardzo jednak wiem co masz na myśli, jak w kilka miesięcy kupowałeś tyle tego wszystkiego co ja przez kilka lat. Bez najmniejszego problemu byłbym w stanie się założyć, że u Ciebie było tego znaaaacznie więcej, w tym też mnóstwo używek z cexa, z których dystrybutorzy otrzymywali okrągłe zero.

Niepotrzebnie obruszyłeś się na innego forumowicza, który miał czelność napisać, że sprowadzenie jakiegoś filmu UHD z USA jest dla niego mało opłacalne. Dodajmy filmu w SDR/Rec.709, w którym obrazek w dość niewielkim stopniu różni się od Kino Lorbera na BD. I później naskoczyłeś na mnie z jakimiś dziwnymi teoriami... Możesz zaprzeczać, ale jestem przekonany, że ten brak "zakupowej" aktywności od kilku lat z Twojej strony jest w dużej mierze spowodowany właśnie tym, że koszty sprowadzania ukochanych przez Ciebie steelbooków z USA poszły ostro do góry.

(05-04-2024, 20:31)Wolfman napisał(a):  Że generalnie kupujesz duzo to zgoda, ale dla polskiej dystrybucji nie ma to znaczenia Wiesz o czym piszę, gros tych filmów to za graniczne wydania

Wydaje mi się, że już o tym dyskutowaliśmy.
Dlaczego mam kupować filmy/wydania, które w ogóle mnie nie interesują, a mam nie kupować tych, które chcę? Czy ja jestem coś winien polskiej dystrybucji, a jeśli tak to z jakiego powodu?

[Pablo0909]

Gdy swego czasu sprzedawałem swój zbiór(?), kolekcję(?), trafiłem na kilku "pasjonatów", którzy uważali, że wydanie UHD w cenie 40-50 PLN, było "oooo panie...". Jeden, to nawet wysłał mi wykres, jak to "Rambo 1-3" steelbook taniał w ciągu ostatniego roku Duża część osób, która ode mnie kupowała, ma zamiast rozsądku, zwykła cebulę. Także, narzekania i "święte oburzenie" @wolfmana i innych użytkowników (kilku), odbieram jako zwykłą hipokryzję

[Diocletian]

Stary, to były czasy, do dzisiaj pluje sobie w brodę, że nie kupiłem więcej
Edyta:
Dzisiaj zrobiłbyś to jeszcze raz, nie żałujesz tego radykalnego czynu he he.
Ograniczasz się tylko do tego co jest aktualnie w serwisach, czy może czasem kupujesz jakieś filmy na Apple TV, czy gdzie tam się jeszcze kupuje

[Sieciowiec]

Cześć,
u mnie kryteria zakupów biorą swój początek z czasów gdy próbowałem zebrać filmy, które chciałbym obejrzeć w dowolnej pasującej dla mnie chwili, nie być uzależnionym od wypożyczalni, kina, czy harmonogramu TV. Zatem kryteria są takie:
1. muszę naprawdę bardzo lubić dany film
2. nie znudzi mnie po trzecim obejrzeniu
3. ma polską wersję językową, żeby służył nie tylko mnie, ale też rodzinie
Nie kupuję dla samego zbierania,

[Daras]

Po lekturze powyższych postów postanowiłem zadać pytania.

1. Jeśli nadal kupujecie płyty, to z jakich powodów?
2. Dlaczego sprzedajecie swoje kolekcje??? Trudno mi rzecz zrozumieć, choć ciekawym odpowiedzi.

Kurna, niczego w życiu dorosłym nie sprzedałem, choć często darowałem, w tym kilka krążków BD (wiedząc, iż do określonych projekcji nie wrócę).
Nadal kupuję BD / UHD, jednak - o czym kiedyś pisałem - tych interesujących mnie filmów z PL jest coraz mniej.

Nadto. W zasadzie nie zarzuciłem ostatecznie żadnego swojego hobby z młodości, czy nawet dzieciństwa! Sukcesywnie je rozwijam! Co z Wami?

[Bender]

Ja mam monomanie, które trwaja zazwyczaj kilkanaście lat. Po nich przychodzi zazwyczaj weryfikacja. Nie oznacza to, że przucam jakieś hobby ale zmienia ono w jej okresie kształt, powiedziałbym urealnia się propocja chęci i faktycznej potrzeby posiadania.

Teraz mam jakaś totalna wersfiikację, bo dotyczy kilku różnych hobby i szukam balansu między tym co koniecznie muszę mieć, a silną potrzeba posiadania jak najmniejszej ilosci rzeczy wokół siebie. Chyba taki wiek już

[Daras]

Bardzo interesujący wpis, Bender. Zrozumiałem, że nie porzucasz hobby, lecz na przestrzeni lat zmienia się jego kształt. Fajnie. Mam podobnie. Przy czym moje (rozliczne) hobby nie zawsze wiążę z chęcią posiadania. Często zainteresowania z dzieciństwa / młodości mają wymiar niematerialny (choć niekiedy jakąś książkę muszę przeczytać).

Bender napisał:
(...) szukam balansu między tym co koniecznie muszę mieć, a silną potrzeba posiadania jak najmniejszej ilosci rzeczy wokół siebie.

Oczywiście. Być może ludzie nie wiedzą jak niewiele potrzeba rzeczy, aby się spełnić. Zapamiętałem z jakiegoś wywiadu (bodajże z Wojciechem Eichelbergiem) anegdotę o biznesmenie, który patrząc na swoje wypasione samochody powiedział: Co ja w życiu spieprzyłem?

Niedawno rozmawiałem ze swoim dobrym znajomym (znamy się kilkadziesiąt lat). Kamrat nieco zaskoczył stwierdzeniem: Nie interesuje mnie co będzie z moimi rzeczami po śmierci.
Kolega raz w miesiącu kupuje płytę CD.

Krążki CD/DVD/BD/UHD - to w zasadzie jedyne dobra materialne jakie gromadzę. Wszelkie zakupy starannie planuję, a z kolekcji oddałem (jedynie) kilkanaście płyt. Jeśli więcej, to niewiele.

Kończąc - książki, płyty itp. są nośnikami wartości niematerialnych (idee, sztuka, historia itd.).

P.S.
Właśnie słucham z CD UB40, bo taką płytkę wybrałem. W radiach na okrągło grają to samo.

[Bender]

@Daras No mi chyba trochę łatwiej przychodzi rozstawanie się. Odstawiam nostalgię na bok i krótkie konkretne kryterium: "będę wracał lub nie". Nie będę? Do odstrzału.
Oczywiście przez lata też trochę ewoluuje gust, co też nie pozostaje bez wpływu na kształt kolekcji. No i ostatnia kwestia, zawsze miałem kolekcjonerską żyłkę co przekładało się trochę na bycie komplecistą, z czego jakiś czas temu się wyleczyłem. I teraz zupełnie bez bólu pozbywam się niekoniecznie ulubionych tytułów moich ulubionych autorów

W kwestii materializmu, mam podobnie, zresztą podobnie to nazywam i to właściwie jedyne przedmioty poza produktami pierwszej potrzeby jakie kupuję
Nawet jeśli to swego rodzaju racjonalizacja to mogło być gorzej. Niemniej, nie raz myślałem sobie że jakby to wszystko spłonęło w pożarze to prędzej bym odetchnął niż lamentował
Jedynie chyba filmów byłoby troche żal, bo 90% tego co mam nigdzie nie da się zobaczyć.