Maciej Koper w najnowszym filmiku na swoim kanale rozwodzi się nad nadchodzącym Dolby Vision 2 i przy okazji porusza temat różnic pomiędzy Dolby Vision, a HDR10 i HDR10+.
Cieszy mnie fakt, że w końcu Maciej dostrzega iż DV to nie tylko dynamiczne metadane, nie mam jednak pojęcia dlaczego wciąż umniejsza te inne rzeczy do niewiele znaczącej ciekawostki i przy okazji dopuszcza się manipulacji. Ale po kolei.
Później w podsumowaniu Maciej doprecyzowuje i w 5:14 minucie odpala, że "jest kilka filmów na płytach UHD-BD, które dzięki tej technologii są jaśniejsze niż w zwykłym HDR10 poprzez ekspansję jasności, ale to raczej skrajne wyjątki".
Nie kilka - od samego Paramount myślę, że spokojnie byłbym w stanie wyliczyć blisko sto takich filmów, a łącznie więcej niż ogólna ilość filmów dostępnych na UHD-BD w formacie HDR10+, przed którym Maciej od lat usilnie stawia praktyczny znak równości w stosunku do DV.
Jeśli ktoś chce poznać konkretne tytuły abym przedstawił dla nich heatmapy porównawcze pomiędzy warstwą BL i FEL ukazujące znacznie wyższą jasność tej drugiej, poza tymi o których już wspominałem w tym temacie, walcie śmiało.
Później Maciej mówi w nagraniu, że Hobbity były kręcone w 60 fps (nie, nie były) i przyznaje, że dynamiczne metadane robią różnicę, a na przykładzie Aquamana różnica na tańszych telewizorach (mniej jasnych) jest wręcz kolosalna i to pomimo tego, że jest on zmasterowany do 1000 nitów. W rzeczywistości Aquaman był masterowany pod 4000 nitów.
Później dodaje jednak, że "im słabszy telewizor tym zysk Dolby Vision jest większy". "Im mocniejszy ekran, tym przewaga maleje, bo sprzęt ma na tyle duży zapas jasności i kolorów, że i tak pokaże więcej z materiału, bez pomocy dodatkowych metadanych".
Tutaj generalnie zgoda, ale tylko w kontekście dynamicznych metadanych. Maciej może rozmywać temat, manipulować, ale nie zmienia to faktu, że na płytach jest nie kilka, a kilkaset filmów, które w DV oferują znacznie wyższą jasność niż ten sam odpowiednik w HDR10. Gdybym miał prawie 2500 nitowego LG G5 i bardzo jarał się wysoką jasnością "światełek" (nie jaram się), to zrobiłbym wszystko aby mieć obsługę DV i tym samym móc wykorzystać pełny potencjał jasnościowy poszczególnych filmów na swoim wyświetlaczu. W związku z powyższym kompletnie nie zgadzam się z sugestią, że na telewizorach z wysoką jasnością DV traci na znaczeniu - wg. mnie i nie tylko mnie, jest dokładnie na odwrót, przynajmniej w kontekście "płytowym".
Ktoś może odbije piłeczkę, a co to jest kilkaset filmów, które "odblokowują" jasność z 1000, do 4000 nitów i więcej. Więc może porozmawiajmy ile procentowo wychodzi filmów z jasnością powyżej 1000 nitów i jaka jest ogólna tendencja w branży filmowej. Producenci telewizorów ścigają się na to, który z nich będzie miał wyższą jasność w HDR, z kolei twórcy treści podążają w zupełnie odwrotnym kierunku i z roku na rok jest coraz więcej filmów z jasnością szczytową nieprzekraczającą ~200 nitów (o tych tylko w SDR nawet nie wspominam), niż tych, które oferują jasność powyżej tysiąca nitów. Takie są fakty.
Maciej nadal przemilcza kwestię poprawy kodowania obrazu w DV FEL vs warstwa podstawowa w wielu filmach, szczególnie znacznej części tych spod znaku Paramount, Kino Lorber czy Studio Canal, które w praktyce w znaczny sposób poprawiają finalną jakość obrazu. W idealnym świecie nie powinno to mieć miejsca i warstwa podstawowa BL powinna być bez zauważalnych błędów kodowania, ale często niestety tak nie jest.
A co z "trimami" artystycznymi, które koloryści ręcznie wykonują (DV L2 i L8) i dzięki którym odbiorca dostaje obraz bliższy zamysłowi twórców? Nie wierzę, że Maciej nie zna sprawy, przecież nie raz chwalił się, że wykonuje usługi kalibracji w studiach filmowych i ma kontakty z kolorystami.
Dla zainteresowanych, poniżej filmik od niezawodnego RESET_9999 objaśniający co nieco w tym temacie:
Więc może warto byłoby poinformować swoich subskrybentów, że nie ma tej opcji w HDR10+, ani tym bardziej w HDR10.
Lecimy dalej - 12-bitowe kodowanie materiału.
Któryś z posiadaczy TV Panasonic może potwierdzić słowa Macieja, czy może jest to jeszcze zależne od odtwarzacza?
A LG Maciej, LG - ten który w 2024 roku miał ponad 50 procentowy globalny udział w sprzedaży OLED TV?
Każdy kto chce, może się przekonać, że na telewizorach LG OLED tryb Dolby Vision w praktyce może oferować lepsze przejścia tonalne niż HDR10. Co więcej, nie dotyczy to tylko płyt i filmów FEL, ale także tych de facto 10 bitówców MEL. Aktywacja opcji łagodnej gradacji w LG znacząco zmniejsza tę przewagę, ale starsze rocznikowo LG pozbawione są tej opcji, a poza tym jej włączenie nie odbywa się bez żadnych strat pobocznych...
Link z przykładowymi samplami do porównania - https://drive.google.com/drive/u/0/folders/1DxMiJvf_HHTqxw5AW4WdbrKkCkKrH3JG
Tak swoją drogą boleję nad tym, że nie prowadzi się testów/shootoutów telewizorów stricte dla trybu Dolby Vision. Dobra, oznacza to, że Samsung zostanie z niego wykluczony, ale co z tego? Ich strata. Chciałbym się dowiedzieć i na pewno nie tylko ja, które modele telewizorów najlepiej sobie poradzą, które mają poważniejsze bugi w implementacji DV i czym one się objawiają w praktyce i na ile można je zniwelować przy profesjonalnej kalibracji (zbyt ciemny obraz, black crush, przejścia tonalne, itd. itp.) Jakby ktoś jeszcze z profesjonalnych testerów pochylił się nad tematem CMv2.9 vs CMv4.0 i co to w praktyce oznacza w kontekście odtwarzaczy UHD-BD, które są "uwięzione" dla tego pierwszego, to już w ogóle byłby kosmos.
Na koniec przydałoby się poruszyć kwestię nadchodzącego Dolby Vision 2. Cóż, Vincent Teoh troszkę bardziej entuzjastycznie podchodzi do tej nowinki.
A co ja o niej myślę? Filmy oglądam w pełnym zaciemnieniu, a z upłynniaczy interpolujących klatki dla treści 24p nie korzystałem, nie korzystam i nie zamierzam korzystać, więc póki co te zapowiedzi typu DV2 Authentic Motion mnie ani ziębią, ani grzeją. Zdaję sobie jednak sprawę, że dla znacznej części osób judder w treściach 24 fps potrafi być dokuczliwy, a z drugiej strony nienawidzą efektu opery mydlanej, więc wydaje się, że dla takich osób opcja byłaby przydatna, która aktywowałaby upłynniacz na stosunkowo niskim poziomie i tylko w scenach, które tego potrzebują. Osobną kwestią jest jak na tę nowinkę zareaguje branża filmowa i zaimplementuje ją w przyszłych filmach, tutaj podejrzewam, że będzie tak jak Maciej przewiduje, czyli w ogromnej większości obśmieją sprawę
Cieszy mnie fakt, że w końcu Maciej dostrzega iż DV to nie tylko dynamiczne metadane, nie mam jednak pojęcia dlaczego wciąż umniejsza te inne rzeczy do niewiele znaczącej ciekawostki i przy okazji dopuszcza się manipulacji. Ale po kolei.
Cytat:Na płytach UHD-BD zdarzają się wydania, w których warstwa Dolby Vision jest przygotowana z wyższą docelową jasnością niż dołączone HDR10. To świadomy wybór autorów by warstwa HDR10 była bezpieczniejsza dla różnych telewizorów, a Dolby Vision korzystało z pełni danych.
Przykładem jest "Back to the Future" i tu wsparcie dla Dolby daje dużo lepszą jakość, bo wyciąga z filmu wyższą jasność. Są to jednak rzadkie wyjątki.
Później w podsumowaniu Maciej doprecyzowuje i w 5:14 minucie odpala, że "jest kilka filmów na płytach UHD-BD, które dzięki tej technologii są jaśniejsze niż w zwykłym HDR10 poprzez ekspansję jasności, ale to raczej skrajne wyjątki".
Nie kilka - od samego Paramount myślę, że spokojnie byłbym w stanie wyliczyć blisko sto takich filmów, a łącznie więcej niż ogólna ilość filmów dostępnych na UHD-BD w formacie HDR10+, przed którym Maciej od lat usilnie stawia praktyczny znak równości w stosunku do DV.
Jeśli ktoś chce poznać konkretne tytuły abym przedstawił dla nich heatmapy porównawcze pomiędzy warstwą BL i FEL ukazujące znacznie wyższą jasność tej drugiej, poza tymi o których już wspominałem w tym temacie, walcie śmiało.
Później Maciej mówi w nagraniu, że Hobbity były kręcone w 60 fps (nie, nie były) i przyznaje, że dynamiczne metadane robią różnicę, a na przykładzie Aquamana różnica na tańszych telewizorach (mniej jasnych) jest wręcz kolosalna i to pomimo tego, że jest on zmasterowany do 1000 nitów. W rzeczywistości Aquaman był masterowany pod 4000 nitów.
Później dodaje jednak, że "im słabszy telewizor tym zysk Dolby Vision jest większy". "Im mocniejszy ekran, tym przewaga maleje, bo sprzęt ma na tyle duży zapas jasności i kolorów, że i tak pokaże więcej z materiału, bez pomocy dodatkowych metadanych".
Tutaj generalnie zgoda, ale tylko w kontekście dynamicznych metadanych. Maciej może rozmywać temat, manipulować, ale nie zmienia to faktu, że na płytach jest nie kilka, a kilkaset filmów, które w DV oferują znacznie wyższą jasność niż ten sam odpowiednik w HDR10. Gdybym miał prawie 2500 nitowego LG G5 i bardzo jarał się wysoką jasnością "światełek" (nie jaram się), to zrobiłbym wszystko aby mieć obsługę DV i tym samym móc wykorzystać pełny potencjał jasnościowy poszczególnych filmów na swoim wyświetlaczu. W związku z powyższym kompletnie nie zgadzam się z sugestią, że na telewizorach z wysoką jasnością DV traci na znaczeniu - wg. mnie i nie tylko mnie, jest dokładnie na odwrót, przynajmniej w kontekście "płytowym".
Ktoś może odbije piłeczkę, a co to jest kilkaset filmów, które "odblokowują" jasność z 1000, do 4000 nitów i więcej. Więc może porozmawiajmy ile procentowo wychodzi filmów z jasnością powyżej 1000 nitów i jaka jest ogólna tendencja w branży filmowej. Producenci telewizorów ścigają się na to, który z nich będzie miał wyższą jasność w HDR, z kolei twórcy treści podążają w zupełnie odwrotnym kierunku i z roku na rok jest coraz więcej filmów z jasnością szczytową nieprzekraczającą ~200 nitów (o tych tylko w SDR nawet nie wspominam), niż tych, które oferują jasność powyżej tysiąca nitów. Takie są fakty.
Maciej nadal przemilcza kwestię poprawy kodowania obrazu w DV FEL vs warstwa podstawowa w wielu filmach, szczególnie znacznej części tych spod znaku Paramount, Kino Lorber czy Studio Canal, które w praktyce w znaczny sposób poprawiają finalną jakość obrazu. W idealnym świecie nie powinno to mieć miejsca i warstwa podstawowa BL powinna być bez zauważalnych błędów kodowania, ale często niestety tak nie jest.
A co z "trimami" artystycznymi, które koloryści ręcznie wykonują (DV L2 i L8) i dzięki którym odbiorca dostaje obraz bliższy zamysłowi twórców? Nie wierzę, że Maciej nie zna sprawy, przecież nie raz chwalił się, że wykonuje usługi kalibracji w studiach filmowych i ma kontakty z kolorystami.
Dla zainteresowanych, poniżej filmik od niezawodnego RESET_9999 objaśniający co nieco w tym temacie:
Więc może warto byłoby poinformować swoich subskrybentów, że nie ma tej opcji w HDR10+, ani tym bardziej w HDR10.
Lecimy dalej - 12-bitowe kodowanie materiału.
Cytat:Chciałbym powiedzieć, że daje to lepszą jakość, ale po pierwsze dotyczy tylko płyt Blu-ray, a po drugie w praktyce, czy na ekranie przejścia tonalne są gładkie, czy mają posteryzację, wynika głównie z jakości matrycy i przetwarzania telewizora. Często te 12 bitów działa odwrotnie niż powinno. Na przykład na telewizorach Sony i Panasonic, gdzie gradacja jest paradoksalnie gorsza. Można więc powiedzieć, że jest to mało istotny szczegół.
Któryś z posiadaczy TV Panasonic może potwierdzić słowa Macieja, czy może jest to jeszcze zależne od odtwarzacza?
A LG Maciej, LG - ten który w 2024 roku miał ponad 50 procentowy globalny udział w sprzedaży OLED TV?
Każdy kto chce, może się przekonać, że na telewizorach LG OLED tryb Dolby Vision w praktyce może oferować lepsze przejścia tonalne niż HDR10. Co więcej, nie dotyczy to tylko płyt i filmów FEL, ale także tych de facto 10 bitówców MEL. Aktywacja opcji łagodnej gradacji w LG znacząco zmniejsza tę przewagę, ale starsze rocznikowo LG pozbawione są tej opcji, a poza tym jej włączenie nie odbywa się bez żadnych strat pobocznych...
Link z przykładowymi samplami do porównania - https://drive.google.com/drive/u/0/folders/1DxMiJvf_HHTqxw5AW4WdbrKkCkKrH3JG
Tak swoją drogą boleję nad tym, że nie prowadzi się testów/shootoutów telewizorów stricte dla trybu Dolby Vision. Dobra, oznacza to, że Samsung zostanie z niego wykluczony, ale co z tego? Ich strata. Chciałbym się dowiedzieć i na pewno nie tylko ja, które modele telewizorów najlepiej sobie poradzą, które mają poważniejsze bugi w implementacji DV i czym one się objawiają w praktyce i na ile można je zniwelować przy profesjonalnej kalibracji (zbyt ciemny obraz, black crush, przejścia tonalne, itd. itp.) Jakby ktoś jeszcze z profesjonalnych testerów pochylił się nad tematem CMv2.9 vs CMv4.0 i co to w praktyce oznacza w kontekście odtwarzaczy UHD-BD, które są "uwięzione" dla tego pierwszego, to już w ogóle byłby kosmos.
Na koniec przydałoby się poruszyć kwestię nadchodzącego Dolby Vision 2. Cóż, Vincent Teoh troszkę bardziej entuzjastycznie podchodzi do tej nowinki.
A co ja o niej myślę? Filmy oglądam w pełnym zaciemnieniu, a z upłynniaczy interpolujących klatki dla treści 24p nie korzystałem, nie korzystam i nie zamierzam korzystać, więc póki co te zapowiedzi typu DV2 Authentic Motion mnie ani ziębią, ani grzeją. Zdaję sobie jednak sprawę, że dla znacznej części osób judder w treściach 24 fps potrafi być dokuczliwy, a z drugiej strony nienawidzą efektu opery mydlanej, więc wydaje się, że dla takich osób opcja byłaby przydatna, która aktywowałaby upłynniacz na stosunkowo niskim poziomie i tylko w scenach, które tego potrzebują. Osobną kwestią jest jak na tę nowinkę zareaguje branża filmowa i zaimplementuje ją w przyszłych filmach, tutaj podejrzewam, że będzie tak jak Maciej przewiduje, czyli w ogromnej większości obśmieją sprawę