Bez dwóch zdań najsłabszy Cameron.
Przede wszystkim po filmie zatytułowanym "Fire & Ash" spodziewałem się czegoś nowego w stosunko do Way of the Water no i się przeliczyłem. Początek wskazuje, że fabuła skręci w inne rejony i na chwilę niby skręca, ale tylko po to by potem wrócić do zajomych klimatów i bić wszelkie rekordy powtarzalności. I tak, film jest bardziej wtórny niż T2, bo T2 choć jest fabularną kalką, przynajmniej ma do zaoferowania odmienny od oryginału klimat. A tu jest głównie powtórka z rozrywki z przyprawą w postaci nowego plemienia Na'vi, które w żadnym wypadku nie jest tak eksploatowane jak metkayina w dwójce. Finał to już w zasadzie kalka z finału A1 pomnożona przed podniesiony do sześcianu finał A2, tyle, że zamiast "tak samo tylko bardziej" jest po prostu tak samo tylko gorzej. Ogólnie film jest jakiś taki chaotyczny, powtarza te same motywy czy teksty (chocby Quaritch komentujący kwestię współpracy z Sullym) i w pewnym momencie robi się zwyczajnie męczący.
Mamy też parę WTF-kwiatków jak chocby scena ktorej Jake stwierdza
"A co tam, zabijmy Spidera"
, a metkayina powtarzają swój popisowy numer z A2 pt. "Znikamy w połowie finałowej bitwy, bo scenarzysta nie wie co z nami zrobić". Nawiązania do Aliens i Titanica też drażniły, a do tego umniejsza się tu znaczenie śmierci postaci, bo na Pandorze można dosłownie odwiedzać swoich zmarłych bliskich w niebie, pogadać, pożartować itp.
Na plus główna zła Na'vi, aż by się chciało ją oglądać na ekranie więcej (pierwsza akcja z jej udziałem to w sumie najlepsza scena akcji w filmie), ale niestety z czasem jej rola zostaje dośc ograniczona. Drugim największym plusem seansu była sala Dream w Heliosie, którą miałem okazję po raz pierwszy przetestować - i co tu dużo gadać - w przypadku trwającego ponad 3 godziny filmu możliwość rozwalenia się na kanapie jak u siebie w salonie to naprawdę fajna sprawa.
Strzeliłem sobie w ciągu tygodnie przed seansme A3 powtórkę A1 i A2 i dalej bardzo dobrze mi się je ogląda (A2 trochę gorzej bo drażnią dziwne zagrania scenariuszowe w paru miejscach), ale A3 odnotowuje dalszy spadek formy. Rękę Camerona dalej czuć, więc ogólnie oglądało się niby ok, ale problemów ma to sporo, a jesli ktoś nie lubił już A2 to w ogóle nie ma tu za bardzo czego szukać. W ogóle finał A2 w zestawieniu z tym co się tu serwuje wypada wręcz kameralnie, ale jednocześnie tez znacznie lepiej pod praktycznie każdym względem. Cos jaby porównać finałową bitwę w Transformews 1 i 3 - niby w 3 jest wszystkiego więcej, skala niby większa, ale nic tam juz nie robi większego wrażenia, podczas gdy w bitwie z pierwszego filmu była cała masa pamiętnych momentów. Tak samo i tutaj - zarówno finałowa rozwałka w A1 jak i w A2 działają świetnie, a w A3 głównie ziewam.
No i seria jest w takim punkcie w którym nie ma sensu jej kontynuować z żadnego innego powodu niż dla kasy, no ale w sumie po A1 była w tym samym miejscu, więc...
A1 - 9/10
A2 - 8/10 (po kinie było 9/10)
A3 - 7/10 (ale takie troche naciągane i nie wiem czy się utrzyma przy powtórce)
Przede wszystkim po filmie zatytułowanym "Fire & Ash" spodziewałem się czegoś nowego w stosunko do Way of the Water no i się przeliczyłem. Początek wskazuje, że fabuła skręci w inne rejony i na chwilę niby skręca, ale tylko po to by potem wrócić do zajomych klimatów i bić wszelkie rekordy powtarzalności. I tak, film jest bardziej wtórny niż T2, bo T2 choć jest fabularną kalką, przynajmniej ma do zaoferowania odmienny od oryginału klimat. A tu jest głównie powtórka z rozrywki z przyprawą w postaci nowego plemienia Na'vi, które w żadnym wypadku nie jest tak eksploatowane jak metkayina w dwójce. Finał to już w zasadzie kalka z finału A1 pomnożona przed podniesiony do sześcianu finał A2, tyle, że zamiast "tak samo tylko bardziej" jest po prostu tak samo tylko gorzej. Ogólnie film jest jakiś taki chaotyczny, powtarza te same motywy czy teksty (chocby Quaritch komentujący kwestię współpracy z Sullym) i w pewnym momencie robi się zwyczajnie męczący.
Mamy też parę WTF-kwiatków jak chocby scena ktorej Jake stwierdza
"A co tam, zabijmy Spidera"
, a metkayina powtarzają swój popisowy numer z A2 pt. "Znikamy w połowie finałowej bitwy, bo scenarzysta nie wie co z nami zrobić". Nawiązania do Aliens i Titanica też drażniły, a do tego umniejsza się tu znaczenie śmierci postaci, bo na Pandorze można dosłownie odwiedzać swoich zmarłych bliskich w niebie, pogadać, pożartować itp.
Na plus główna zła Na'vi, aż by się chciało ją oglądać na ekranie więcej (pierwsza akcja z jej udziałem to w sumie najlepsza scena akcji w filmie), ale niestety z czasem jej rola zostaje dośc ograniczona. Drugim największym plusem seansu była sala Dream w Heliosie, którą miałem okazję po raz pierwszy przetestować - i co tu dużo gadać - w przypadku trwającego ponad 3 godziny filmu możliwość rozwalenia się na kanapie jak u siebie w salonie to naprawdę fajna sprawa.
Strzeliłem sobie w ciągu tygodnie przed seansme A3 powtórkę A1 i A2 i dalej bardzo dobrze mi się je ogląda (A2 trochę gorzej bo drażnią dziwne zagrania scenariuszowe w paru miejscach), ale A3 odnotowuje dalszy spadek formy. Rękę Camerona dalej czuć, więc ogólnie oglądało się niby ok, ale problemów ma to sporo, a jesli ktoś nie lubił już A2 to w ogóle nie ma tu za bardzo czego szukać. W ogóle finał A2 w zestawieniu z tym co się tu serwuje wypada wręcz kameralnie, ale jednocześnie tez znacznie lepiej pod praktycznie każdym względem. Cos jaby porównać finałową bitwę w Transformews 1 i 3 - niby w 3 jest wszystkiego więcej, skala niby większa, ale nic tam juz nie robi większego wrażenia, podczas gdy w bitwie z pierwszego filmu była cała masa pamiętnych momentów. Tak samo i tutaj - zarówno finałowa rozwałka w A1 jak i w A2 działają świetnie, a w A3 głównie ziewam.
No i seria jest w takim punkcie w którym nie ma sensu jej kontynuować z żadnego innego powodu niż dla kasy, no ale w sumie po A1 była w tym samym miejscu, więc...
A1 - 9/10
A2 - 8/10 (po kinie było 9/10)
A3 - 7/10 (ale takie troche naciągane i nie wiem czy się utrzyma przy powtórce)