2 godzin(y) temu
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 2 godzin(y) temu przez fire_caves.)
Nie żyje Ryszard Lenczewski.
Ryszard Lenczewski (1948–2026) był cenionym polskim operatorem filmowym, profesorem oraz długoletnim wykładowcą łódzkiej Szkoły Filmowej. Zmarł 25 września 2026 roku w wieku 78 lat. Światowe uznanie przyniosła mu współpraca z reżyserem Pawłem Pawlikowskim przy cenionych dramatach „Ostatnie wyjście” oraz „Lato miłości”. Za mistrzowskie, czarno-białe zdjęcia do filmu „Ida” zdobył – wraz z Łukaszem Żalem – nominację do Oscara, Europejską Nagrodę Filmową i statuetkę BAFTA. W swoim dorobku miał również nagrodzony brytyjską statuetką BAFTA TV miniserial „Charles II: The Power & The Passion”.
_____________
Nie żyje Tinto Brass
W wieku 93 lat zmarł Tinto Brass, wybitny włoski reżyser i scenarzysta, który na stałe zapisał się w historii światowego kina jako mistrz erotyki i artystycznej prowokacji. Przez dekady swojej bogatej kariery twórca takich obrazów jak „Kaligula”, „Klucz” czy „Paprika” bezkompromisowo łączył zmysłowość z odważnym komentarzem społecznym. Jego kontrowersyjne produkcje regularnie wywoływały skrajne emocje, oburzając krytyków oraz widzów, a zarazem czyniąc go jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci europejskiej kinematografii.
Ryszard Lenczewski (1948–2026) był cenionym polskim operatorem filmowym, profesorem oraz długoletnim wykładowcą łódzkiej Szkoły Filmowej. Zmarł 25 września 2026 roku w wieku 78 lat. Światowe uznanie przyniosła mu współpraca z reżyserem Pawłem Pawlikowskim przy cenionych dramatach „Ostatnie wyjście” oraz „Lato miłości”. Za mistrzowskie, czarno-białe zdjęcia do filmu „Ida” zdobył – wraz z Łukaszem Żalem – nominację do Oscara, Europejską Nagrodę Filmową i statuetkę BAFTA. W swoim dorobku miał również nagrodzony brytyjską statuetką BAFTA TV miniserial „Charles II: The Power & The Passion”.
_____________
Nie żyje Tinto Brass
W wieku 93 lat zmarł Tinto Brass, wybitny włoski reżyser i scenarzysta, który na stałe zapisał się w historii światowego kina jako mistrz erotyki i artystycznej prowokacji. Przez dekady swojej bogatej kariery twórca takich obrazów jak „Kaligula”, „Klucz” czy „Paprika” bezkompromisowo łączył zmysłowość z odważnym komentarzem społecznym. Jego kontrowersyjne produkcje regularnie wywoływały skrajne emocje, oburzając krytyków oraz widzów, a zarazem czyniąc go jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci europejskiej kinematografii.