Podchodzę podobnie do sprawy - ziarno musi być w filmach kręconych na taśmie filmowej i koniec kropka, to są dwa nieodłączne od siebie elementy. Jeśli ktoś jest na nie uczulony to zawsze może sobie je ujarzmić odszumiaczami w TV czy odtwarzaczu (i przy okazji usunąć sobie detale obrazu). W drugą stronę niestety się nie da - do pojechanego DNR-em filmu to nawet technologia prosto od NASA nie odzyska nam utraconych detali 
Jak najdokładniejsze odwzorowanie ziarna, na tyle na ile oferuje to Blu-ray, to jest spore wyzwanie dla kompresowicza i jest to, a przynajmniej powinien być, najbardziej czasochłonny element jego pracy. Kluczem do sukcesu aby ziarno było jak najmniej dokuczliwe (pomijając takie sprawy jak czułość taśmy filmowej na której był kręcony film, obiektyw, to czy to jest 16mm, 35mm czy 65mm, oświetlenie planu, itd.) jest nowy skan filmu, oczywiście najlepiej w 4K. Z ziarnem ze starego, przefiltrowanego mastera zawsze coś będzie nie tak, a to jest zmrożone, ma tendencje do migotania, jest przemienione w wielgachny szum jeśli master został przeostrzony (np. pierwsze wydanie Fargo), czasami też się zdarza, że to co widzimy na ekranie to nie jest ziarno, a w większości szum ze skanera, który został ustawiony ze zbyt dużą czułością. Przykład tego ostatniego to np. pierwsze wydanie Deep Red czy Django z 1966r.
Jak najdokładniejsze odwzorowanie ziarna, na tyle na ile oferuje to Blu-ray, to jest spore wyzwanie dla kompresowicza i jest to, a przynajmniej powinien być, najbardziej czasochłonny element jego pracy. Kluczem do sukcesu aby ziarno było jak najmniej dokuczliwe (pomijając takie sprawy jak czułość taśmy filmowej na której był kręcony film, obiektyw, to czy to jest 16mm, 35mm czy 65mm, oświetlenie planu, itd.) jest nowy skan filmu, oczywiście najlepiej w 4K. Z ziarnem ze starego, przefiltrowanego mastera zawsze coś będzie nie tak, a to jest zmrożone, ma tendencje do migotania, jest przemienione w wielgachny szum jeśli master został przeostrzony (np. pierwsze wydanie Fargo), czasami też się zdarza, że to co widzimy na ekranie to nie jest ziarno, a w większości szum ze skanera, który został ustawiony ze zbyt dużą czułością. Przykład tego ostatniego to np. pierwsze wydanie Deep Red czy Django z 1966r.