Odtwarzacze Blu-ray - cena a jakość

[sebas]

(12-03-2021, 08:17)Kurgan napisał(a):  Upraszczając odtwarzacz blu ray nie nadaje się do odtwarzania muzyki z prostej przyczyny chodzi o DAC

Uproszczenie jest trochę za duże. Sam zresztą napisałeś dalej:

(12-03-2021, 08:17)Kurgan napisał(a):  wyjątkiem jest Panasonic UB9000, który ma przyzwoitą sekcję audio, ale jedynie (według jednego z testów na avtest.pl) na poziomie odtwarzacza CD za max 2k.

Od siebie dodam jeszcze Oppo 203 i 205 oraz Pioneera LX500 i LX800. Wszystkie mają przyzwoite przetworniki C/A (od AKM albo ESS), ale nie zgrają tak jak CD za te same pieniądze, bo są przede wszystykim odtwarzaczami UHD. To na spełnianie tej funkcji poszłą większość budżetu przewidzianego na koszt produkcji.
Każdy odtwarzacz BD który ma analogowe wyjście audio nadaje się do słuchania muzyki. Trzeba się tylko liczyć z ograniczeniami. Tanie BD nie mają nawet wyjścia cyfrowego na optyku lub elektrycznego, ale jeżeli już jest to, zgadzam się, pełnią rolę wyłącznie tzw transportu (nie transportera ) i wtedy to przetwornik we wzmacniaczu ma wpływ na jakość dżwięku.
Podobnie było za czasów świetności DVD. Drogie Denony, Pioneery (seria LX) czy Marantze dawały radę jako odtwarzacze CD, ale oczywiście nie grały tak samo dobrze, jak CD w tej samej cenie.

(12-03-2021, 08:17)Kurgan napisał(a):  Ogólnie słuchanie audio to nie tylko źródło, ale cały system. Nie da się ograniczyć jedynie do źródła bez odniesienia się do wzmacniacza i kolumn. Bez odpowiedniego DAC, kabli, wzmacniacza i kolumn oraz dopasowania do akustyki pomieszczenia, nigdy się nie uzyska przestrzeni, głębi, dynamiki, detali, stereofonii i innych elementów kluczowych dla jakości dźwięku.

Zgoda, ale w tym całym łańcuszku jakość źródła (z mojego skromnego doświadczenia) ma najmniejsze znaczenie. Różnice w jakości dźwięku z odtwarzczy CD na tym samym poziomie cenowym są małe (zwaszcza w budżetowym przedziale cenowym). Trzeba cenę przemnożyć x2, x3 żeby coś więcej usłyszeć.
Wiekszość ludzi nie dba o coś takiego jak akustyka pomieszczenia, czy ustawienie kolumn (nawet audiofile nie przykładają do tego należytej uwagi) wiec wydawanie kasy na CD zamiast BD, bo przecież "BD się nie nadaje" jest właśnie bez sensu. Sprawę kabli w takiej sytuacji przemilczę. Jeżeli ktoś nie przykłada uwagi do całego toru akustycznego to ładowanie kasy w jeden jego element (w sumie nie tak ważny) jest właśnie marnowaniem pieniędzy. Dlatego jak najbardziej słuchanie CD z odtwarzacza BD ma sens (np. w przypadku Gieferga) jeżeli cały tor akustyczny jest na tym samym poziomie co ten BD. Jak sobie Gieferg podłączy optykiem za 200zł ten BD do TV to i tak nic to nie zmieni (chociaż mam dziwne wrażenie, że Gieferg nas wkręca z tym TV)...
Pozatym, większość ludzi słucha po prostu muzyki i ważne jest dla nich jak to "gra", ale w sensie interpretacji.
W środowisku audiofilskim dominuje jednak słuchanie sprzętu, przy pomocy muzyki od trzeciorzędnych artystów (słynna już Sara K.). Żeby była jasność, nie oskarżam Cię o to, ale znam trochę to środowisko i widzę przedziwne rzeczy: podstawki pod kable, grające kable USB za kilka setek polskich złotych, podstawki antywibracyjne pod streamery, itp, no i masę kiepskich pod względem artystycznym płyt (ale dobrze zrealizowanych).

(12-03-2021, 09:59)Kurgan napisał(a):  Najlepiej, gdybyś poszedł do pierwszego lepszego salonu audio Hi-Fi i w pokoju odsłuchowym miał kontakt z normalnym zestawem audio. Wtedy będziesz miał punkt odniesienia dlaczego nie warto słuchać we wskazany przez ciebie sposób muzyki.

W ten sposób warunkujesz korzystanie z dóbr kultury zasobnością portfela. Zawsze warto słuchać muzyki. Zawsze warto oglądać dobre filmy. Dobra muzyka nie stanie się gorsza pod względem artystycznym tylko dlatego, że słuchasz jej na tanim sprzęcie. To jest bezsensowne ograniczenie. No bo od jakiej kwoty system jest godny tego, żeby słuchanie na nim na muzyki miało sens? Od 2000 złoty za element, czy od 20000 złotych? Zawsze znajdzie się ktoś ktoś kto przebije cenowo Twój zestaw i powie, że na takiej tanioszce to nie ma sensu. Potrzebne są srebrne kable od Silitecha z serii Trilple Crown, pod nie podstawki po 600 zł sztuka, CD Ayona CD35 HF, a może cos droższego, monobloczki od Krella albo od razu od Dana D'Agostino, tudzież wzmacniacz lampowy na triodach SE (bo przecież tranzystory się nie nadają do słuchania muzyki), koniecznie z transformatorami wyjściowymi nawijanymi srebrnym drutem, przez dziewicę, w blasku pełni księżyca i tak dalej... Czyli w systemik w cenie kawalerki, bo ktoś taki ma i twierdzi, że w systemie za powiedzmy 20000zł to, jak byłeś łaskaw napisać: " nigdy się nie uzyska przestrzeni, głębi, dynamiki, detali, stereofonii i innych elementów kluczowych dla jakości dźwięku." I co wtedy?

(12-03-2021, 09:59)Kurgan napisał(a):  Tracisz bardzo dużo słuchając w ten sposób muzyki.

Co nie zmienia faktu, że dalej słyszy.

(12-03-2021, 10:19)prodarek napisał(a):  Wystarczy kupić przykładowo optyczny kabel THOMSON za 10-16zł i porównać go z kabel optycznym SUPRY za ~200zł i przekonać się że w domenie cyfrowej są również różnice a nie jak to się mówi tylko zera i jedynki...

Tylko, że podajesz skrajny porównanie. Za 10-16zł nie masz gwarancji, że coś jest sprawne, nawet kabel. Ponadto jak kabel optyczny miałby zmieniać sygnał zakodowany w SPDIF, czyli zamieniać zera na jedynki i odwrotnie, akurat tak, żeby nie wytworzyć glitchy, a wytworzyć inną, powtarzalną sygnaturę brzmieniową i jednocześnie omijać wszelkie informacje synchronizujące. Podobnie sprawa ma się z kablami USB.